เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน

 

เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน

เคล็ดลับการเป็นเศรษฐี ต้องรู้จักสร้างคน

เมื่ออันลี่หวางรู้ว่าคนเราจะทำการค้าเจริญก้าวหน้าและประสบความสำเร็จได้เร็ว ต้องรู้จักไถ่ถามผู้รู้ รู้จักปรึกษาและฟังคำชี้แนะของผู้ที่มีประสบการณ์มากกว่าตน เพื่อจะได้ไม่เสียเวลาในการแก้ปัญหาจนเป็นเหตุให้ร้านของเขาต้องเกิดวิกฤต

เขาก็เริ่มทิ้งทิฐิที่เคยมีว่าการขอคำแนะนำจากผู้อื่นทำให้ตนเองดูเป็นคนไร้ความสามารถ แต่ที่จริงหากรู้จักนำคำชี้แนะมาเสริมด้วยปัญญาของตนแล้ว เขาก็ไม่ต่างอะไรกับเสือติดปีกเหมือนอย่างที่เถ้าแก่อันพ่อของเขาแนะนำ อันลี่หวางจึงขอคำแนะนำจากเถ้าแก่อันว่าการบริหารคนงานต้องทำอย่างไร

“ท่านพ่อ ตอนนี้ข้ามีคนงานมากกว่าแต่ก่อนมาก ข้าไม่เคยใช้คนมากขนาดนี้ จึงไม่รู้ว่าต้องควบคุมลูกจ้างจำนวนมากเช่นนี้ได้อย่างไรจึงจะไม่เกิดปัญหา ไม่ว่าจะเป็นเรื่องอู้งาน เรื่องทะเลาะเบาะแว้ง คนงานไม่มาทำงาน”

“ก่อนอื่นเจ้าต้องรู้ก่อนว่า การปกครองคนงานจำนวนมากไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ก็ใช่ว่าจะเป็นเรื่องที่ยากเกินความสามารถ เจ้าต้องวางระบบกฎเกณฑ์และบทลงโทษ เพื่อใช้ควบคุมร้านของเจ้าให้เป็นระเบียบเรียบร้อย ไม่ใช่เมื่อเกิดปัญหาก็แก้เป็นเรื่องๆ ไป

เรื่องของการดูแลลูกจ้างที่เคยมีปัญหา อันลี่หวางได้รับคำแนะนำจากเถ้าแก่อันผู้เป็นเพราะว่า ต้องมีความเด็ดขาด มีการวางระเบียบกฎเกณฑ์ข้อบังคับ ผู้ใดที่ฝ่าฝืนกฎเกณฑ์ต้องได้รับโทษต้องรู้จักวางคนให้เหมาะสมกับตำแหน่งหน้าที่ อันลี่หวางนำคำชี้แนะของเถ้าแก่อันมาใช้ที่ร้านของตน ทำให้ร้านของเขาเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ เรื่องคนงานที่เคยมีปัญหาก็เริ่มคลี่คลาย

แต่กระนั้นเถ้าแก่อันก็ยังไม่คลายความวิตกกังวล เพราะยิ่งร้านของอันลี่หวางเจริญก้าวหน้า เถ้าแก่กลับเห็นว่าอันลี่หวางซูบผอมลงเรื่อยๆ เพราะต้องทำงานตัวเป็นเกลียวจนไม่มีเวลาหยุดพัก ทั้งที่มีลูกจ้างมากมาย ในทีแรกเถ้าแก่อันคิดว่าคงเป็นเพราะร้านค้าขายดี แต่กลับไม่เป็นอย่างที่คิด

เพราะเมื่อแวะเวียนมาที่ร้านด้วยความเป็นห่วงสุขภาพของอันลี่หวาง ก็พบว่าร้านของอันลี่หวางก็ไม่มีลูกค้าเพิ่มขึ้นมากมายแต่อย่างใด แต่เป็นเพราะอันลี่หวางแทบจะเหมางานทั้งหมดของร้านมาทำเพียงผู้เดียว ทั้งเรื่องบัญชี เรื่องคุมของในโกดัง หรือแม้แต่เรื่องการขายของหน้าร้าน

เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน
เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน

เถ้าแก่อันจึงถาม “หงซาน” ลูกจ้างคนสนิทของอันลี่หวางว่าเป็นเพราะอะไร อันลี่หวางจึงต้องเอางานทั้งหมดมารับผิดชอบเพียงลำพัง จนไม่มีเวลาพักผ่อนเช่นนี้

“หงซาน ทำไมลี่หวางถึงได้เป็นผู้รับผิดชอบงานในร้านทั้งหมด”

“เป็นเพราะเถ้าแก่น้อยเห็นว่าไม่มีคนงานคนไหนทำงานถูกใจครับ”

“แล้วเจ้าทำหน้าที่อะไร”

“ข้าไม่มีงานที่รับผิดชอบประจำครับเถ้าแก่ อยู่ที่เถ้าแก่น้อยจะเรียกใช้ครับ”

“เอาล่ะ ถ้าพอจะรู้ถึงสาเหตุแล้วว่าเป็นเพราะอะไร เจ้าไปทำงานของเจ้าเถอะ”

เมื่อเถ้าแก่อันรู้แล้วว่า แม้แต่หงซานที่เป็นลูกจ้างคนสนิทของอันลี่หวางก็ยังไม่มีหน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบประจำ จึงสรุปปัญหาได้ในทันที นั่นเป็นเพราะอันลี่หวางไม่มอบหมายหน้าที่ให้คนงานแต่ละคนรับผิดชอบเป็นเรื่องๆ ไป แต่ให้ทำงานเหมือนๆ กันหมด จึงไม่มีคนงานที่มีความชำนาญในเรื่องใดเรื่องหนึ่ง

“อันลี่หวาง ลูกจ้างในร้านของเจ้าก็มีมาก แล้วทำไมเจ้าถึงเอางานทั้งหมดมาทำอยู่คนเดียว”

“ท่านพ่อ ข้าเคยให้พวกเขารับผิดชอบงานสำคัญๆ แล้ว แต่คนงานเหล่านั้นไม่สามารถทำตามความต้องการของข้าได้ เขาทำผิดพลาดบ่อย และต้องคอยให้ค่าสอนงานอยู่ตลอดเวลา”

“เพราะเหตุนี้เจ้าก็เลยเอางานทั้งหมดมาทำแต่ผู้เดียว”

“ถูกแล้วท่านพ่อ งานไหนที่ต้องรับผิดชอบสูง ข้าจะถือเป็นหน้าที่ของข้า งานไหนที่ใช้แต่แรงงาน ข้าก็จะให้พวกเขาทำ”

“แล้วพ่อยังรู้มาว่า เจ้าไม่ได้แบ่งหน้าที่ให้คนงานอย่างชัดเจน”

“เพราะข้าคิดว่า ให้ช่วยๆ กันทำงานในทุกๆ เรื่อง จะทำงานได้เร็วกว่า”

“เจ้าทำเช่นนี้รู้หรือไม่ว่ามีแต่ผลเสีย”

“มีผลเสียอย่างไรท่านพ่อ ลูกกลับคิดว่าการทำเช่นนี้จะทำให้ร้านของข้าเกิดความผิดพลาดน้อยลง และทำให้งานในร้านแต่ละอย่างเสร็จเร็วขึ้น”

“ในระยะใกล้น่ะใช่ แต่ในระยะยาวไม่เป็นเช่นนั้น ก็เพราะคนงานจะไม่มีความชำนาญในเรื่องหนึ่งเรื่องใด เจ้าจะไม่มีคนที่สามารถไว้วางใจได้เลย คราวนี้ร้านของเจ้าจะไม่สามารถเจริญก้าวหน้าไปมากกว่านี้ได้ และเมื่อวันใดที่เจ้าหมดกำลัง หรือล้มเจ็บ ร้านของเจ้าก็จะหยุดชะงักตามเจ้าไปด้วย”

อันลี่หวางคิดตามที่เถ้าแก่อันผู้เป็นพ่อกล่าวก็เริ่มคล้อยตามการที่เขาคิดว่าเอางานมารับผิดชอบเสียเองเพื่อทำให้เกิดความเสียหายน้อยที่สุด และการให้คนงานช่วยกันทำงานทั้งหมดในร้านเพื่อให้งานเสร็จไว กลับเป็นดาบสองคม เพื่อจะทำให้กิจการยากที่จะรุ่งเรืองไปกว่านี้ได้

“แต่ข้าจะไว้วางใจคนเหล่านั้นได้อย่างไรท่านพ่อ หากจะต้องจ้างแรงงานที่มีความรู้ในเฉพาะด้าน ก็คงใช้เงินจำนวนมาก ร้านคงหากำไรไม่ได้เป็นแน่”

“เจ้าไม่จำเป็นต้องเสียเงินจ้างคนงานเก่งๆ แต่อย่างใด แต่เจ้าต้องรู้จักสร้างคน”

“สร้างคน สร้างอย่างไรท่านพ่อ”

“เจ้าต้องมอบหมายหน้าที่ให้เขารับผิดชอบ ไม่ใช่ว่าให้เขาทำงานทุกอย่าง แต่ให้รับผิดชอบเป็นอย่างๆ ไป เพื่อให้เกิดความชำนาญเฉพาะเรื่อง เมื่อมอบหมายงานให้แล้วต้องให้เวลาเขาในการเรียนรู้งานเพื่อให้เขารู้จักรับผิดชอบ ไม่ช้าเจ้าก็จะมีคนงานที่มีความชำนาญเฉพาะเรื่อง”

“ที่สำคัญเจ้าต้องรู้จักให้ความไว้วางใจผู้อื่น อย่าดูถูกความสามารถของลูกจ้าง แม้ในตอนแรกจะเสียเวลาสอนงานมาก และอาจทำให้เกิดความผิดพลาดอยู่บ้าง แต่การทำเช่นนี้จะทำให้เจ้ามีคนที่สามารถให้ความไว้วางใจได้อย่างเต็มที่ในวันข้างหน้า เมื่อเจ้ามีเรื่องที่ไม่สามารถดูแลร้านของเจ้าได้ ก็จะยังมีคนอื่นขับเคลื่อนให้ร้านของเจ้ายังดำเนินต่อไปได้”

“ขอบคุณสำหรับคำชี้แนะ ท่านพ่อ ลูกจะเอาไปทำตาม”

เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน
เคล็ดลับการเป็นเศรษฐีร่ำรวย เคล็ดลับคนรวย ต้องรู้จักสร้างคน

เคล็ดลับเศรษฐี

“จะสร้างคน ต้องให้ความไว้วางใจและให้เวลา” การพัฒนาคนงานให้มีความสามารถถือเป็นสิ่งจำเป็นที่จะทำให้กิจการรุ่งเรือง การนำงานทั้งหมดมารับผิดชอบเพียงคนเดียวอาจจะทำให้เกิดความสบายใจได้ก็จริง แต่คนเราไม่ใช่เครื่องจักรที่จะสามารถทำงานไปได้ตลอด หากไม่รู้จักไว้วางใจให้คนงานรับผิดชอบในเรื่องสำคัญ เมื่อเจ้าของมีเหตุไม่สามารถทำงานได้ ไม่ว่าจะเป็นเจ็บไข้ได้ป่วย มีธุระสำคัญ กิจการก็จะป่วยตามไปด้วย

คนจีนจึงสอนลูกหลานอยู่เสมอว่า “การจะทำกิจการให้รุ่งเรืองได้นั้นต้องรู้จักให้ความไว้วางใจคนงาน และรู้จักสร้างผลงานที่มีความสามารถด้วยตนเอง ชาวจีนสอนลูกหลานไม่ให้ดูถูกความสามารถของผู้อื่น และอย่าคิดว่าตนเองมีความสามารถมากที่สุด เพราะเหนือฟ้ายังมีฟ้า อีกทั้งต้องทำตนให้เป็นถ้วยชาที่ว่างเปล่า คือพร้อมที่จะเรียนรู้อยู่เสมอ และพร้อมที่จะเปิดโอกาสให้ผู้อื่นเรียนรู้สิ่งใหม่อยู่ตลอดเวลา

เพราะอะไรคนจีนถึงสอนลูกหลานเอาไว้เช่นนี้ นั่นก็เพื่อให้มีความพัฒนาตนเองตลอดเวลา เมื่อยังเป็นลูกจ้างก็ให้หมั่นเรียนรู้งานเพื่อพัฒนาตนเองให้มีความสามารถ เมื่อมีทุนที่สามารถสร้างกิจการเป็นของตนเองได้ ก็ต้องรู้จักเปิดโอกาสให้กับลูกจ้างเพื่อพัฒนาความสามารถเช่นเดียวกัน

คนจีนจึงมีความกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้อยู่ตลอดเวลา และชอบที่จะสร้างคนด้วยตนเอง หากใครเคยทำงานในบริษัทที่คนจีนเป็นเจ้าของก็จะเห็นว่า บ่อยครั้งที่นายจ้างให้ทุนลูกจ้างไปเรียนต่อ โดยทำสัญญาว่าเมื่อเรียนจบแล้ว จะต้องกลับมาทำงานที่บริษัท นั่นก็เป็นเพราะเขาถูกปลูกฝังมาว่า “ต้องรู้จักสร้างตนและสร้างคุณไปพร้อมๆ กัน” นั่นเอง

 

เว็บพนันออนไลน์  พนันบอลออนไลน์ แทงบอลออนไลน์ ที่ดีที่สุด ราคาดีที่สุด มั่นคงที่สุด

คาสิโนออนไลน์  พนันกีฬา มวย หวย ไพ่ ไก่ชน  สมัครผ่านทางไลน์ id Line : CASATHAI

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *