นิทานเศรษฐีสอนลูกสร้างตัว เคล็ดลับเศรษฐี ให้ความเท่าเทียมกัน

 

เคล็ดลับที่ 5 ให้ความเท่าเทียมกัน

อันลี่หวางเริ่มจะเข้าใจถึงสาเหตุทั้งหมดแล้วว่า ทำไมที่ผ่านมาเขาจึงมีปัญหาเรื่องคนงานไม่ได้หยุดได้หย่อน นั่นก็เป็นเพราะความคิดที่ว่าตนเองเป็นนายจ้างและคนงานเป็นลูกจ้าง แม้ไม่มีเจตนาที่จะแบ่งชนชั้น แต่การคิดเช่นนี้มันก็ทำให้ปฏิบัติต่อคนอื่นอย่างไม่เท่าเทียมกัน

อย่างเช่น การไล่คนงานออกโดยที่ไม่ให้โอกาสแก้ตัว หรือการเรียกตัวให้กลับมาทำงานโดยปล่อยเลยตามเลยไม่กล่าวคำขอโทษ ต่างก็เป็นเพราะความคิดแบ่งแยกระหว่างนายจ้างและลูกจ้างของเขา และเมื่อได้คำชี้แนะจากเถ้าแก่อัน อันลี่หวางจึงรู้ถึงข้อแตกต่างระหว่างตนเองที่มีความรู้มากมาย แต่เถ้าแก่อันผู้เป็นพ่อกลับดูแลกิจการได้ดีกว่า ก็เพราะพ่อของเขายึดหลักในความเท่าเทียมกันนั่นเอง

อันลี่หวางนำปัญหาที่เกิดขึ้นทั้งหมดมาทบทวนอีกครั้ง และก็ได้บทสรุปว่าก่อนหน้านี้ที่ตนเองคิดว่าทิ้งทิฐิเรื่องมีปัญญาเหนือกว่าผู้อื่นไปแล้ว ไม่ใช่การแก้ที่ต้นเหตุแต่เป็นการแก้ที่ปลายเหตุ เพราะสาเหตุทั้งหมดเกิดมาจากการที่เขาไม่เคยคิดถึงเรื่องความเท่าเทียมกันนั่นเอง

เมื่อรู้ถึงสาเหตุ อันลี่หวาง ก็เริ่มปรับเปลี่ยนความคิดของตนอีกครั้ง เขานำหลักความเท่าเทียมที่เถ้าแก่อันชี้แนะมาใช้ในการดูแลและจัดการภายในร้าน เมื่อคิดว่าทุกคนเท่าเทียมกัน การวางตัวของอันลี่หวางก็เปลี่ยนแปลงไปจากเดิม แต่ก่อนที่คิดว่าตนเองเป็นนายจ้างทำให้ไม่เคยเข้าไปคลุกคลีกับคนงานก็เริ่มเป็นกันเองกับคนงานมากขึ้น

เมื่ออันลี่หวางให้ความเป็นกันเองกับคนงานในร้าน คนงานจึงกล้าขอคำชี้แนะและกล้าออกความคิดเห็นในเรื่องของการทำงานต่างๆ ทำให้บรรยากาศการทำงานในร้านของอันนี่หวางเปลี่ยนแปลงไปโดยสิ้นเชิง จากที่คนงานเคยทำงานด้วยความกดดัน ก็เปลี่ยนมาทำงานด้วยความสบายใจ ร้านของอันลี่หวางจึงเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ

เมื่อกิจการก้าวหน้า ความคิดที่จะขยายสาขาก็กลับมาอีกครั้ง อันลี่หวางเห็นว่าการขยายสาขาในครั้งนี้เป็นโอกาสดีที่เขาจะเรียกความน่าเชื่อถือและความศรัทธาของหงซานและลี่เหวยกลับมา เพราะจากการที่เขาให้คนงานไปตามทั้งสองกลับมาทำงาน แทนที่เขาจะไปแจ้งด้วยตนเอง ไม่สามารถเรียกขวัญกำลังใจและความเชื่อมั่นของทั้งสองให้กลับมาได้ เขาจึงคิดแก้ข้อผิดพลาดด้วยการไปตามผลงานทั้งสองด้วยตนเอง อันลี่หวางไปยังบ้านของหงซานก่อน เพราะเป็นคนแรกที่เขาไล่ออกไป

นิทานเศรษฐีสอนลูกสร้างตัว เคล็ดลับเศรษฐี ให้ความเท่าเทียมกัน
นิทานเศรษฐีสอนลูกสร้างตัว เคล็ดลับเศรษฐี ให้ความเท่าเทียมกัน

“หงซาน ข้ามาตามเจ้ากลับไปทำงานอีกครั้ง”

เถ้าแก่ ท่านไล่ข้าออกจากงานแล้ว ท่านจะตามข้ากลับไปทำงานอีกครั้งเพื่ออะไรกัน แล้วถึงถ้าจะกลับไปทำงานกับท่านอีก ข้าจะแน่ใจได้อย่างไรว่า ท่านจะไม่ไล่ข้าออกจากงานเช่นครั้งก่อน เพราะการทำงานมันเป็นไปไม่ได้หรอกที่จะไม่ให้เกิดข้อผิดพลาด”

“การที่ข้าไล่เจ้าออกจากงานโดยที่ไม่ให้โอกาสแก้ไขในข้อผิดพลาด ถือเป็นการกระทำที่ผิดพลาดของข้า ตอนนี้ข้ารู้แล้วว่าเป็นการกระทำที่เบาปัญญา ข้าต้องขอโทษเจ้าด้วย”

“ท่านกล่าวหนักเกินไปแล้ว เถ้าแก่กล่าวขอโทษค่ะที่เป็นลูกจ้างดูจะเป็นการไม่สมควร”

“ไม่หรอกหงซาน เมื่อข้าทำผิดต่อเจ้า ข้าก็ต้องสมควรที่จะขอโทษ และข้าให้คำสัญญาว่าต่อไปนี้หากเกิดข้อผิดพลาดขึ้นอีก ข้าจะให้โอกาสแก้ไขข้อผิดพลาดไม่ใช่ไล่ออกเหมือนที่ผ่านมา”

“ข้าต้องขอบคุณเถ้าแก่อย่างมากที่ให้โอกาสข้าอีกครั้ง ข้าจะตั้งใจทำงานเพื่อตอบแทนน้ำใจของเถ้าแก่ และข้ารับรองว่าจะไม่ให้เกิดข้อผิดพลาดขึ้นอีก และลี่เหวยจะได้รับโอกาสด้วยหรือไม่”

“เสร็จธุระที่นี่แล้ว ข้าก็ต้องไปขอโทษลี่เหวยด้วยเช่นกัน”

หลังจากเสร็จเรื่องของหงซานแล้ว อันลี่หวางไปที่บ้านของลี่เหวยเพื่อขอโทษและบอกจุดประสงค์ที่ต้องการให้กลับมาทำงานที่ร้านอีกครั้ง เมื่อลี่เหวยได้รับคำขอโทษจากเถ้าแก่ก็ให้ความนับถือในตัวของอันลี่หวางเพิ่มมากขึ้นกว่าแต่ก่อนเป็นเท่าตัว ลี่เหวยให้คำสัญญากับตนเองว่าจะตอบแทนอันลี่หวางที่เห็นความสำคัญของตนด้วยการตั้งใจทำงานอย่างเต็มที่

เมื่อลูกจ้างในร้านทราบเรื่องที่อันลี่หวางกล่าวขอโทษคนงานและให้โอกาสกลับมาทำงานอีกครั้งทั้งที่เคยทำงานผิดพลาด จากที่เคยกังวลเวลาที่ได้รับมอบหมายงานสำคัญจนทำให้งานไม่ค่อยลุล่วงตามเป้าหมายก็ไม่กังวลอีก เพราะรู้ว่าหากเกิดข้อผิดพลาดอย่างสุดวิสัยเถ้าแก่อันก็จะให้โอกาสแก้ไข จึงทำงานอย่างเต็มที่ ร้านของอันลี่หวางจึงเจริญรุ่งเรืองขึ้นเรื่อยๆ จนสามารถขยายสาขาได้มากมาย

อันลี่หวางสังเกตความเปลี่ยนแปลงของร้านได้อย่างชัดเจน เพราะก่อนหน้านี้ที่เขาไล่หงซานและลี่เหวยออกจากงาน ร้านของเขาเกิดปัญหาไม่เว้นแต่ละวัน เพราะคนงานไม่กล้าตัดสินใจทำอะไรเนื่องจากกลัวว่าหากเกิดผิดพลาดก็จะถูกไล่ออก ไม่ว่าจะทำอะไรต้องถามอันลี่หวางก่อนทุกครั้ง เขาจึงต้องอยู่ร้านตลอดเวลาไม่สามารถปลีกตัวไปไหนได้เลย

แต่เมื่อเขากล่าวคำขอโทษคนงานทั้งที่ตัวเขาเป็นเจ้าของร้านอันลี่หวางก็พบว่า คนงานในร้านมีความเชื่อมั่นในตนเองมากขึ้น กล้าที่จะตัดสินใจ ส่งผลให้ร้านเจริญก้าวหน้ากว่าเมื่อก่อนชนิดหลังมือเป็นหน้ามือ อันลี่หวางในตอนนี้ตะหนักแล้วว่า คำขอโทษมีพลังมากเพียงใด และการดูแลร้านด้วยหลักความเท่าเทียมได้ผลที่ดีเยี่ยมเพียงใด

นิทานเศรษฐีสอนลูกสร้างตัว เคล็ดลับเศรษฐี ให้ความเท่าเทียมกัน
นิทานเศรษฐีสอนลูกสร้างตัว เคล็ดลับเศรษฐี ให้ความเท่าเทียมกัน

เคล็ดลับเศรษฐี

“ทุกคนมีความเป็นคนเท่าเทียมกัน ไม่มีใครสูงไปกว่าผู้อื่น” คนจีนสอนลูกหลานเสมอว่า คนเรามีค่าของความเป็นมนุษย์เท่าเทียมกันหมด ไม่ว่าจะเป็นลูกจ้าง สหายหรือญาติมิตร ต้องปฏิบัติให้เท่าเทียมกัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งกับคนที่ไม่มีความสนิทชิดเชื้อด้วยแล้วยิ่งต้องปฏิบัติกับเขาดีเป็นพิเศษ เพราะญาติมิตรหรือสหายยังพอที่จะพูดคุยปรับความเข้าใจกันได้ แต่ถ้าเป็นคนอื่น หากเกิดความขุ่นข้องหมองใจซึ่งกันและกันแล้ว เป็นการยากที่จะมีโอกาสพูดคุยเพื่อปรับความเข้าใจ

แต่ส่วนใหญ่มักจะคิดว่าคนอื่นหรือคนที่ไม่รู้จัก ไม่จำเป็นที่จะต้องใส่ใจเพราะเราอาจจะเจอเขาแค่ครั้งเดียว การคิดเช่นนี้ก็ไม่ผิด แต่อย่าลืมว่าสำหรับคนที่ทำการค้าแล้ว วันหนึ่งเขาอาจจะมาเป็นลูกค้าของเราก็ได้

 

นิทานไทย นิทานสอนลูก เคล็ดลับการเป็นเศรษฐี ติดตามได้ที่นี่ www.nitanthai.com

 

 

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องที่ต้องการถูกทำเครื่องหมาย *